
Arielle Beck to jedna z najbardziej obiecujących i poszukiwanych młodych pianistek współczesnej sceny pianistycznej. Artystkę wyróżniają wyjątkowa wrażliwość artystyczna i dojrzałość, które w pełni ujawniają się podczas jej występów.
Arielle Beck występuje zarówno z recitalami, jak i jako solistka z orkiestrami w prestiżowych salach i podczas najważniejszych festiwali, m.in. La Roque d’Anthéron, Lucerne Piano Symphony, Tannay Variations Musicales, Sommets Musicaux w Gstaad, Piano aux Jacobins, Menton Music Festival, Rencontres Musicales La Grange au Lac w Évian, Schubertiada Vilabertran, Pianos Folies Le Touquet, La Folle Journée w Nantes i Tokio, Festival de la Vézère, Orangerie d’Auteuil, Pianopolis w Angers, Auditorio Nacional de Música oraz Círculo de Bellas Artes w Madrycie. W październiku 2025 roku zadebiutowała recitalem w Théâtre des Champs-Élysées. Do najważniejszych wydarzeń sezonu 2025/2026 należą koncerty w Korei, Japonii i Meksyku, a także recitale w Montpellier, Six-Fours-les-Plages, Marsylii, Saint-Étienne, podczas Festival de l’Épau oraz w Nancy.
Arielle Beck regularnie występuje jako solistka z czołowymi orkiestrami, m.in. Academy of Saint Martin in the Fields, Tokyo Philharmonic, Bucheon Philharmonic, Orchestre de Marseille, Orchestre national Montpellier Occitanie, Orchestre de Nice, Filharmonią Opolską, Orkiestrą Symfoniczną Kraju Basków, Sinfonią Varsovią oraz Orchestre national des Pays de la Loire. Współpracuje m.in. z takimi dyrygentami jak Lionel Bringuier, Lawrence Foster, Claire Gibault, Tomo Keller, Adrien Perruchon, Léo Hussain, Lio Kuokman, Chloé Meyzie, Gilles Millière, Jakub Montewka, Bruno Weil i Sascha Goetzel.
Urodzona w 2009 roku w Paryżu Arielle Beck kształciła się pod kierunkiem Igora Lazko, a od 2023 roku studiuje w Konserwatorium Paryskim (Conservatoire National Supérieur de Musique et de Danse de Paris) w klasie Claire Désert i Romano Pallottiniego. Od dziewiątego roku życia pozostaje również pod opieką artystyczną Stephena Kovacevicha. W 2018 roku jej niezwykły talent został doceniony pierwszą nagrodą główną w Międzynarodowym Konkursie Młody Chopin, którego przewodniczącą jury była Martha Argerich. W 2024 roku otrzymała 20. nagrodę Elba Festival.
W marcu 2026 roku Arielle zdobyła nagrodę dla najlepszego nowego instrumentalisty podczas Victoires de la Musique Classique.
Jej debiutancki album, który spotkał się z szerokim uznaniem krytyków, ukazał się we wrześniu 2025 roku nakładem wytwórni Mirare. Arielle zestawiła na nim utwory Roberta Schumanna i Johannesa Brahmsa z własną kompozycją opartą na temacie Schumanna.
Ariell Beck, fot. Sylvain Gelineau Photographism